(140) SAM69+, over onze menukaart in Neurenberg

5 mei 2015 - Neurenberg, Duitsland

Dinsdag 5 mei 2015

Spargel und Schäufele

Tussen het Spaanse Bilbao (van februari jl.) en het Duitse Keulen (in juli a.s.) ligt voor ons het befaamde Neurenberg, dat wij rond 1 mei 2015 voor de vijfde keer bezoeken. In het Stedelijk Paleis van Justitie is hier wereldgeschiedenis geschreven tijdens de ‘Neurenbergse Processen’, waarbij nationaalsocialistische leiders voor een Internationaal Gerecht verantwoording voor hun daden moesten afleggen. Wij arriveren in de middag van onze voormalige Koninginnedag en zijn in korte tijd in het iets ten noorden van Neurenberg gelegen Eckental. Onze Duitse vrienden M. und R. bereiden ons als altijd een gastvrij onthaal, vijfsterren waardig. Het avondmaal begint voortreffelijk, hoofdbestanddeel: overheerlijke asperges (Spargel), vers van de grond.

Ons verblijf bevat veel en lekker eten, ook veel en lekker drinken. Bier, wijn en apéritiefjes als Obstler-likeur of Aperol Spritz. Bovendien staan culturele en natuurlijke ingrediënten als museum- en concertbezoek, en wandelen op de kaart. Wij zijn dit keer per KLM Cityhopper afgereisd. Op de terugreis maakt het toestel een fraaie boog over het IJsselmeer, waardoor wij als toetje een prachtig uitzicht krijgen voorgeschoteld.

Maar eerst nog wijzen onze gastvrouw en gastheer ons erop dat wij in hun Frankenland zijn. Culinaire hoogstandjes worden ons op uiterst vriendelijke wijze ingepeperd. Wij herinneren ons van een vorig bezoek de door Franken geliefde karper (Karpfen), die wij – of we wilden of niet – beslist moesten proberen. Om heel eerlijk te zijn stellen wij vast dat Spargel van de boer uit het Neurenberger knoflookland ons dit keer stukken beter beviel, mede door begeleidende aardappels, boter en ham.

Waarom heet braadworst Bratwurst? Wat is zo bijzonder aan Neurenberger Lebkuchen? Hoeveel vlees verorberden de burgers van Neurenberg in de Middeleeuwen? De vragen zijn moeilijk te beantwoorden, zoals de biersoorten amper zijn te tellen. Wij laten alles met genoegen over ons komen en zeggen – verrassend – nooit nee tegen de voorzetten om opnieuw een (nieuw) soort braadworst te proberen. Traditioneel op hout gegrild, vaak slechts ter grootte van een stevige vinger, op tinnen borden met zes, acht, tien of meer geserveerd, met Meerrettich in plaats van mosterd als sausje. Ongekend lekker, niet te versmaden, niet te vergelijken met braadworst van Hollandse huize.

De andere lekkernij die wij krijgen opgediend, is ‘Schäufele’ oftewel een stuk schouder van het everzwijn. Het geldt al enkele decennia als hét nationale Frankische gerecht bij uitstek. Zuurkool en Klösse erbij en de maaltijd is compleet, hoewel wij het laatste wel nuttigen, maar minder van smaak vinden dan een gewone aardappel.

Dat wij vegetariërs noch veganisten zijn, is maar goed ook. Een diner in Frankenland bestaat namelijk vooral uit vlees, met name van een zwijn. In de krant lees ik dat een hondenbaasje net op tijd zijn voordeur kan sluiten als zijn hond luid blaffend naar binnen is gestormd. Het huisdier werd achtervolgd door een wild zwijn, dat in woede huisdeur en tuinschutting flink beschadigde. Had ook aan de voordeur van onze vrienden kunnen plaatsvinden. Schäufele is het proberen waard, heerlijk. Natuurlijk met een halve liter koud bier!

 

1 Reactie

  1. Marijke:
    5 mei 2015
    Dat was dan Neurenberg op z'n 'eets'; jullie zullen met volle magen zijn wedergekeerd, als ik lees over Spargel, Bratwurst, en alles wat er tussenin geserveerd werd. Dat wordt zeker weer kilometers snelwandelen eerdaags? :}
    En dan in juli een Keulse herhalingsproeverij?