(159) SAM69+, over avondlijk bustochtje naar Playa Limones

24 mei 2015 - Playa Blanca, Spanje

Zondag 24 mei 2015

Stief kwartiertje door de nacht

Bij aankomst op de luchthaven van Arrecife heerst een gemoedelijk sfeertje. Uit onze Dreamliner stappen we in de bus, die ons naar de aankomsthal brengt. Door de glazen wand zien we lichtblauw geklede hostesses klaar-voor-opvang staan. Eerst wacht ons een half uurtje bij band 2 voor de koffers, die ondanks de toestelwissel op Schiphol ook blijken meegekomen.

De hostess overhandigt een envelop met informatie en verwijst ons naar bus 13. Chauffeur Fernando rangeert de koffers. Hij kent de route uit zijn hoofd, de rit in de late avond is routinewerk. “Een kwartiertje naar Puerto del Carmen, dan een half uurtje naar Playa Limones", spiegelt de hostess ons voor. Zuivere informatie is een pittige opdracht als de avond voorbijglijdt en het later en later wordt. Een Amsterdamse met hoofdstedelijk accent biedt ons een snoepje aan. Weekje vakantie op loopkrukken, begeleid door haar dochter. “Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd”, zegt ze.

Fernando heeft het druk. Hij kronkelt zijn voertuig eerst door de poorten van Carmen. Langs het Riu Paraiso, Sol Lanzarote, The Morromar, Floresta, Jameos Playa, Barcarola en Lanzaplaya. Luxe vakantiegangers zoeken de meest exotische hotels uit. De hotel-entrees zijn vorstelijk verlicht, onze volle bus druppelt gestaag leeg, de klok tikt door. Ook de Amsterdamse laat ons in de steek. Een van haar krukken valt. “Morgen lekker wandelweer”, wil ik lachen, maar houdt me net op tijd in.

Wanneer een klein uurtje Carmen achter de rug is, koerst Fernando ons door de pikdonkere nacht naar Limones. Hij heeft de raampjes aan beide voorzijden van zijn trots open, zodat we de bus uitwaaien. Temperaturen op z’n Hollands, niet bepaald tropisch. Fernando zoekt muziek op zijn radio en babbelt ondertussen rap Spaans met zijn telefoon aan zijn oor.

Na drie kwartier rijden we Playa Blanca in, eerste stop Timanfaya Palace. De bus raakt aardig leeg. Wanneer zijn wij op onze bestemming? Opeens roept de chauffeur: “Playa Limones”. Met ons zet hij een tiental lotgenoten met koffers af. Hostess Nikki, die ons de volgende dag zal komen opzoeken, heeft vooraf gezegd dat de receptie al ter ruste is - middernacht nadert -, maar dat een op naam gestelde enveloppe is opgehangen, waarin huisnummer van het onderkomen staat vermeld. De sleutel onzer accommodatie zit in de deur. 

Het is zoeken zonder zaklantaarn, aan het zwembad voorbij. We vinden ons onderdak, dorstig vermoeid. Tot mijn genoegen is de bar nog open. Daar treffen we lotgenoten Jan en Margriet uit Zaandam, zij aan een glaasje witte wijn, hij aan een biertje. Wij haken aan en kletsen de datumgrens voorbij alsof we elkaar al jaren kennen. De lachende barkeeper levert ons op verzoek een flesje water - op Lanzarote niet uit de kraan drinken! - en knipoogt tevreden over zijn extra omzet.

Het is doodstil op ons complex Playa Limones, waar we in ons witte bungalowtje van een welverdiende, puike eerste nachtrust genieten. Hoe en wat we als ontbijt regelen, zien we de volgende ochtend wel.

 

2 Reacties

  1. Marijke:
    24 mei 2015
    YEP... Lanzarotes zuidpunt is een pittig end van Arrecife vandaan, maar dan heb je ook wat: Playa Blanca! Een vriendin van ons is daar zeker al vijf keer geweest. Wij één keer. Nee, twee keer. Eenmaal een week in een bungalow, eenmaal tijdens ons tweede Lanzarotebezoek als excursie vanuit Teguise. Playa Blanca bleek toen geweldig opgepimpt. Ben benieuwd naar jullie verdere ervaringen, mucho gusto gewenst!
  2. Nettie:
    24 mei 2015
    Wat fijn om op deze manier weer mee te genieten, van jullie avontuur,alhoewel het tot nu toe voor jullie niet echt genieten is , maar daar gaat zeker verandering in komen, wat ik mij van Lanzarote herinner is heel gemoedelijk en rustgevend en leuke excursies ook!!
    Enjoy your holiday