(327) SAM69+, over drinken in hartverwarmend zwavelwater

8 november 2015 - Reykjavík, IJsland

Zondag 8 november 2015

Warm water, koude opkikker

Een sauna hebben we wel eens bezocht, maar op IJsland wacht ons de ervaring van de ‘Blue Lagoon’. In onze hotellobby slaat de regen tegen de ruiten. Nat vooruitzicht voor onderdompeling in lichtblauw buitenwater op veertig kilometer buiten Reykjavik, midden in gitzwart gestolde lava. Onze ‘shuttle’ rijdt langs enkele andere hotels en brengt ons naar het transferium. Daar wacht de touringcar op circa vijftig vuurvreters, die in kou en regen naar het buitengebied willen. Bij de ‘Blauwe Lagune’ luidt het parool: aansluiten bij de lange rij voorgangers. Alsof het hartje zomer is, verzamelen toeristen uit de hele wereld zich voor een heilzaam bad in geneeskrachtig water. Staan en schuifelen, tot aan de kassa’s. Dan kiezen: standaard, comfort, comfort de luxe en Premium.

Wij zijn gewone burgers, bescheiden gekroond. Polsbandje met ingebouwde chip, grijs badlaken, verrassingszakje met smeersel en drankje in het buitenbad, zo treden wij gescheiden - mannen links, vrouwen rechts - ons standaard avontuur tegemoet. Je leert hoe je met een polsbandje een opbergkastje in een kleedkamer kunt openen. Je leert je plaats te vinden tussen Jannen en allemannen uit allerhande streken, die hetzelfde doen. Alle bezittingen en kleren in de kast, slechts zwembroek aan en handdoek mee. Hooggekroonden dragen een witte badmantel. Verschil moet er zijn, buiten is het koud.

Erna doorstaat een soortgelijke procedure. Wij treffen elkaar in windgure buitenlucht, verstoppen onze handdoeken tussen andere exemplaren, proberen de plek te onthouden en betreden zo snel mogelijk het lichtblauwe warme water. Honderden wachten ons op, verspreid over een bijzondere buitenplas. Sommigen hebben hun smartphone bij zich en maken foto’s. Wij houden slechts het hoofd boven water. Dan zien we een rij voor een soort uitgifteloket, het buffet waar je een drankje kunt afhalen. Allerlei tinten limonades, tot onze verbazing ook wijn en bier. Ik heb trek in een gele rakker, Erna verkiest een mierzoete frambozenrode tintelwijn. We zoeken een beschut plekje, nippen aan ons plastic glas en aanschouwen een krioelende, soms spartelende, hier en daar flink getatoeëerde menigte, die zich op buitengewone wijze vermaakt.

De laatste bus terug naar Reykjavik gaat ’s avonds om kwart over negen. Die halen wij nooit, wij houden het lichtblauw getinte warmwaterspektakel veel eerder voor gezien. Het kost meer dan genoeg reistijd om thuis te komen. De buschauffeur trakteert ons op sightseeing langs vele hotels van IJslands hoofdstad om zijn passagiers te droppen. Wij behoren tot het laatste handjevol, dat wel zo gezellig in het stadscentrum bivakkeert. Af en toe regendruppels, een temperatuur van 4,2 graden Celsius, met windvlagen erbij voelt dat als nog een graadje kouder, maar ala, hoe vaak komen we in IJsland.

De drukte in de hoofdstraat mag er opnieuw zijn. Velen komen af op het bijzondere muziekfestival vol alternatieve muziek. Apart vinden wij in ieder geval dat in vele winkels, pubs en restaurants de bandjes met hun soms muzikale rotherrie de nodige kijkers trekken. Binnen en buiten staan kleumende toeschouwers hun muzikale hart te verwarmen. Dat hebben wij eerder met zwavelwater gedaan.

 

Foto’s

1 Reactie

  1. Marijke:
    8 november 2015
    Vanochtend twee IJslandblogs tot mij genomen, gisteren zelf op Hollands voorjaarspad, vergeleken met jullie winterspad. Bizarre ervaring, die toeristische Blue Lagoonduik. Nou ja, duik? Meer een soort hutjemutje-onderdompeling met drankje toe. De foto's zien er IJslands uit en zie ik op één ervan waarachtig een regenboogkleurige hemel? Iets noorderlichtachtigs?