(453) SAM70+, over bomen met witte stippen

13 maart 2016 - Castricum, Nederland

Zondag 13 maart 2016

Kikkers, koperwieken, kramsvogels

Met de natuur in slaap hebben planten en dieren in het duingebied hun best gedaan om te overwinteren. Toch is er ’s winters wel degelijk leven in de duinen. De ijsvogel blijft wakker om die natuur een blauw-oranje kleurtje te geven. Infiltratiegebieden vriezen niet snel dicht, waterzuivering zorgt voortdurend voor stroming. Daar profiteert het ijsvogeltje het hele jaar door zijn dagelijkse vismaal van. In duinwateren zijn ook opvallend veel watervogels te horen en te zien. Vele uit Scandinavië om de winter, die hier warmer is, te doorstaan. Wilde zwanen, meerkoeten, ganzen en eenden maken het gezelschap bont. Ook kramsvogels en koperwieken overleven goed in het duin. Zij zijn verzot op fel oranje bessen van de duindoorn.

Nog een goede week, dan is het weer lente. Tijd voor ongerepte natuur, wervelend wildlife en een gezonde dosis beweging. Tijdens een wandeling heb ik al de nodige koeien in de wei zien oefenen voor het onderdeel steeple-chase op de nakende Olympische Spelen. Egels, kikkers, padden en slakken hanteren een grondige, zij het wat minder uitbundige aanpak. Zij staken hun winterse slow-motion vol diepe dromen, laten hun lichaamstemperatuur weer oplopen en zetten de wekker uit om erop uit te gaan. Wakker geschud komen ze uit hun beschutte holletjes naar buiten. Egels om speer te werpen, kikkers om ‘fosbury flop’ te springen, padden om geurvlaggen te zwaaien en slakken om slijmsporen te trekken.

Echt winters weer hebben we opnieuw niet meegemaakt. Maar zachte of koude winter, planten en dieren kunnen ertegen. Inheemse soorten zijn op ons klimaat ingesteld, net als ik. In de late herfst laten loofbomen hun bladeren valen. Dan drogen ze niet uit, want ze kunnen zo geen vocht verdampen. Naaldbomen gaan het verdampen op een andere manier tegen. Zij brengen een dun laagje was op hun naalden aan. 

Toch heeft niet alle flora het even gemakkelijk. Takken van dennenbomen bijvoorbeeld zijn minder wonderschoon dan ze lijken. De bomen halen onvoldoende voeding uit de bodem om lang te kunnen leven. Ze kwijnen weg. Hierdoor krijgen honingzwammen de kans om zich te verspreiden. Dat is namelijk een parasiet, die dol is op ziek hout. Dit treft veel dennenbossen in het duin, waardoor boswachters de natuur een handje gaan helpen. De bomen worden ‘gecontroleerd’ gekapt om te voorkomen dat zij op een dag uit zichzelf omvallen. De natuur heeft veel tijd nodig om zich na het instorten van een boom te herstellen. Als een heel perceel met dennen wordt gekapt, gaat dit sneller. Dan gaan er weer planten groeien die er voor de aanplant van de dennen ook stonden.

PWN probeert een groot deel van de kwijnende dennenbossen te verwijderen, nog voordat de honingzwam er vat op krijgt. Deze werkzaamheden kondigt de beheerder duidelijk zichtbaar aan. Wanneer een dennenboom op de nominatie staat om te worden gekapt, krijgt hij een witte verfstip op de bast van zijn voorhoofd.

Witte stippen op hun voorhoofd, dennen in stukken gehakt. Gelukkig loopt door de duinroute geen Amstelveenseweg.

Foto’s

1 Reactie

  1. Marijke:
    13 maart 2016
    Het KKK-onderwerp leest lekker weg.
    Moest wel even opzoeken wat fosbury flop beduidt, ben alwéér wijzer.
    Onthoofde dennen...huh, enge verwijzing.