Botanische tuin en 4WD(arwin)-evolutie

4 november 2019 - Darwin, Australië

Als veel Australische steden beschikt ook Darwin over een botanische tuin. Erna is fervent liefhebster van tuinieren en bezoekt dergelijke tuinen graag. Die van Darwin is zeer rustig. We kunnen heerlijk door verschillende landschappen wandelen en van vele vogelsoorten genieten, die hier hun thuishaven hebben. 

De tweede nacht in ons Argus-onderkomen brengt ons uitgerust aan een vorstelijk ontbijt. Aanzet tot frisse moed voor een fikse wandeling. ’s Ochtends is de temperatuur nog goed te doorstaan, dus kiezen wij de benenwagen in de richting van ‘Georg Brown Darwin Botanic Gardens’, een paar kilometer noordwestelijk van ons hotel. We wandelen op ons gemak van Sheperd Street via Cavenagh Street over het ‘cycle & walking-path’ langs Gardens Road. Aan de linkerkant van de weg zien we het groen van de golf links van Gardens Park, naar rechts buigt onze route via Melville Street naar Gardens Hill Cres. Daar bevindt zich de entree van de gratis toegankelijke tuin. Heel veel groen, heel veel verschillende boomsoorten, helaas nog geen kleurschakeringen van bloemen. Voor dat laatste is het te vroeg in het seizoen. Voor enkele ouderparen met kinderwagen is dit het juiste tijdstip om hun baby ecologisch verantwoord rond te wiegelen. Wij huppelen op onze eigen wijze rond, schieten verschillende plaatjes, rusten genoegzaam uit op een bankje van boomstammen en houden de tuin na een uurtje of anderhalf, twee voor gezien. Het wordt immers warmer en warmer. Terug naar de city vergt een stevig aantal voetstappen, die zweet opleveren.

Dicht bij de uitgang roept iemand ons iets onverstaanbaars toe. Hij wijst naar boven. Op een boomtak ontdekken we een in de zon liggende dikke slang van enkele meters lengte. Had zich zo op ons kunnen werpen, toen wij er onschuldig, naïef en ons van geen enkel kwaad bewust onderdoor liepen. Wow, wat een mormel, die Monty Python. Niettemin, ongevaarlijk voor mensen, lezen we even verder op een info-bord. Maar goed ook.

In de wetenschap dat wij de volgende dag onze huurauto kunnen ophalen, besluiten we eerst nog wat boodschappen te doen. Woolworths - 'for fresh food people' - nodigt ons daartoe van harte uit. Althans, die zaak weten wij te vinden, in Cavenagh Street. Uiteraard kopen we wat millilliters Evian mineral water in kleine, plastic flesjes. Altijd handig voor onderweg en op het nachtkastje. De grote fles van anderhalve liter fungeert als bijvuller. Om een gemakkelijke lunch te bereiden, kiezen we voor wat bread rolls en een onsje smoked salmon. Een half pondje Tasmanian Heritage Cheese Camembert maakt ons feestmaal compleet. Om onze inkopen te voltooien, slaan we wat salted mixed nuts en vinegar chips in. Bij de liquor-shop vullen we dat aan met een fles wijn, hier prijziger dan bij ons in Holland. Dat moge onze pret niet drukken. Vanmiddag nog wat rondbanjeren, daarna een tintelende toost op Darwin uitbrengen en … de volgende ochtend onze huurauto ophalen.

Onderweg zien we een trio jongeren lopen met tekst ‘Solar Challenge’ op hun T-shirts. Via een praatje begrijpen we dat zij technische studenten uit Brisbane zijn, deelnemers aan de World Solar Challenge. Ons is die wedstrijd vanuit Nederlands perspectief door Journaal-beelden bekend. De strijd tussen zonnewagens die op zonne-energie rijden, voert over een afstand van ruim drieduizend kilometer dwars door Australië. De Brisbane jonkies zijn in Darwin voor de start, om via Alice Springs naar het zuidelijk gelegen Adelaide te rijden. Ze lachen breeduit over hun kansen.

“Wij gaan de wedstrijd dit keer winnen. For sure”, klinkt het overtuigd.

“Vinden jullie het goed dat wij voor de Nederlanders zijn”, riposteert Erna.

Haar standpunt wordt met een glimlach opgevat. De drie geven ons elk keurig een hand, lopen verder, draaien zich om en zwaaien nogmaals vriendelijk gedag. Netjes opgevoede studenten, vinden wij. Die bestaan dus nog. Misschien komen wij hen in onze huurbolide op de Stuart Highway tegen. Sterker nog, misschien halen wij hen in.

Op de laatste dag van september willen wij de huurauto ophalen. De Walkabout-voucher vermeldt het type auto en het adres van afhalen. Het blijkt dat we naar Cairns zouden moeten om onze SUV ter beschikking te krijgen. De oostkust is ons echt te ver weg, dus moeten we ons even suf piekeren wat daaraan te doen. Voor elk probleem blijkt een oplossing. Zo achterhalen we razendsnel het juiste adres, vlakbij en lopend te bereiken. Onze koffers laten we in het hotel achter, om ze met de auto op te halen. De AVIS-garagist is een uiterst aimabele dienstverlener. Hij volgt zelfs het Nederlandse voetbal, met Ajax als zijn grote favoriet. Glimlachend legt hij uit dat hij de SUV - sports utility vehicle - net zo gemakkelijk in een 4WD kan uitleveren. Vierwielaandrijving dus, ik wilde dat erg graag. Om mogelijk avontuurlijke wegen te bewandelen. En ja, hoor, de jongeman loopt achterom mee naar buiten en wijst een glimmend witte Pajero aan, kenteken CD21RY. Diplomatieke wagen, automatische klasbak. 

“Jij wil toch liever een kleinere auto”, deelt Erna mij - chauffeur - haar plaagstootje uit.

“Nee, laat maar zitten, we nemen deze comfortabele reus”, kaats ik terug.

Van maandag 30 september tot en met zondag 6 oktober 2019 kunnen wij als vorsten enkele nationale parken in het Top End van Australië doorkruisen. Op ons gemak, in een meer dan gerieflijke, gemakkelijk bestuurbare, luxe limousine. Weliswaar niet op zonne-energie voortbewegend, wel gestroomlijnd en soepeltjes verend over asfalt- en gravelwegen dansend. Waar zal hij ons allemaal naartoe brengen?

1 Reactie

  1. Marijke:
    4 november 2019
    Van walkabout naar limousine about - - - dat is vakantieopwaardering, hoewel jullie al walkend je bezichtigingstijd aangenaam vulden. Met een slang boven het hoofd als extraatje. Jullie challenge is nu al een topprestatie!

Jouw reactie