Monsterlijk meer van onheilspellende diepte

30 augustus 2016 - Loch Ness, Verenigd Koninkrijk

Het is een Schots meer en het luistert naar de naam ‘Loch Ness’. De lengte bedraagt 36 kilometer, de breedte niet meer dan anderhalve kilometer. De diepte is niet exact bekend. Maximaal is 230 meter gemeten, maar sommige plekken kunnen heel goed dieper zijn. Zelfs in de heetste zomer warmt het water niet verder op dan zeven graden Celsius, geen temperatuur voor een aangename duik. In de winter evenmin, al vriest Loch Ness niet dicht, zoals veel andere meren in Schotland wel overkomt.

In het over de hele wereld bekende meer zou het beroemdste monster van alle vijf continenten rondwaren. Wie aan de oevers vertoeft, laat minstens eenmaal in de paar minuten zijn blik oplettend over het donkere water glijden. Zo ook de Ierse missionaris Columba aan het begin van de zomer in het jaar 565. Hij wandelt langs de oever van Loch Ness en wordt getuige van een duivels gebeuren. Uit het donkere, onheilspellende water verrijst plotseling met donderend geraas een ‘Aquatilis bestia’, een watermonster. Het gedrocht doodt een man met een vreselijke klap en valt een tweede persoon aan. De kerkvader stort zich koelbloedig tussen het geweld, slaat vroom een kruisteken en beveelt het beest resoluut zich ogenblikkelijk terug te trekken.

Deze spannende geschiedenis raakt spoedig in vergetelheid. Van het monster wordt honderden jaren lang niets meer vernomen, over zijn gruweldaden gaan geen verhalen meer rond. Slechts in de Schotse mythologie komen ‘kelpies’ voor, ogenschijnlijk onschuldige waterpaarden die in werkelijkheid gevaarlijk zijn. Wie als een ruiter nietsvermoedend op de rug van zo’n dier gaat zitten, vertelt het niet meer na. De kelpie galoppeert naar de dichtstbijzijnde afgrond, schudt zijn berijder van zich af, die vervolgens de diepte intuimelt.

In 1933 is langs de noordelijke oever de huidige weg A82 aangelegd. Sindsdien menen duizenden iets van het Monster van Loch Ness te hebben opgemerkt. In november 1933 legt een zekere Hugh Gray met zijn camera een dier op film vast dat kennelijk uit de oertijd stamt. Van zijn foto is bewezen dat deze niet is gemanipuleerd. Even authentiek zijn filmopnamen van vliegtuigingenieur Tim Dinsdale. In 1960 legt hij de rug van het ‘beest’ vast, tien jaar later de nek. Deskundigen van de Britse luchtverkenningsdienst bestempelen zijn opnamen tot echt.

Een latere geloofsgenoot van Columba, pater Gregory Brusey, maakt in het najaar van 1971 mee wat lijkt op de belevenis van Columba, alleen met minder dramatiek. Deze pater van het aan het meer gelegen benedictijnenklooster Fort Augustus ziet een dier dat uit de oertijd moet stammen. 

“Het is een aangename ochtend. De zon schijnt, het meer is rimpelloos vlak. Opeens zie ik een heftige beweging in het water. Er verschijnt een zwarte nek met een doorsnede van ongeveer vijftien centimeter en een lengte van twee tot drie meter, met daarachter een grote bult. Het gevaarte verheft zich en duikt daarna in een schuine lijn naar achter weer onder. Geen boot, geen blok hout, ook geen vis. Het was een ander dier”.

Ik besluit geen duik in Loch Ness te nemen.

1 Reactie

  1. Marijke:
    30 augustus 2016
    Een duik is niet aan te raden, maar als ik jullie was zou ik net zo lang staren naar het water, tot zich het monster voordoet. Camera in de aanslag houden. Stel je jullie wereldlijke roem voor door DE foto aller tijden. Naast roem ook zakken met geld via de verkoop van die haarscherpe kiek van het voorwereldlijk dier....succes!