Mooie stad aan het water: Dordrecht (1)

24 mei 2019 - Dordrecht, Nederland

Wij hebben het nadrukkelijk ervaren en ervan genoten: Hollands oudste stad. Op een eiland, omsloten door brede rivieren. Ons logeeradres aan de Kuipershaven bood riant uitzicht op het drierivierenkruispunt, vlakbij het Groothoofd, dat aan onze voeten lag toen we vanuit de Dordtse binnenstad door de Groothoofdspoort liepen. Dordrecht heeft geen grachten, maar havens. De Voorstraathaven is de ruggengraat van de oude stad. Voorstraat en Wijnstraat liggen aan beide zijden van het water, door sierlijke bruggen met elkaar verbonden. We wandelden er rond en ontdekten verder Nieuwe Haven (uit 1410) en Wolwevershaven (uit 1609), daarna volgden Maartensgat en Kalkhaven.

Het havenkwartier bestaat uit pakhuizen, koopmanswoningen en kades waarlangs het sfeervol flaneren is. Het strekt zich uit tussen de Grote Kerk, Groothoofd, Maartensgat en Kalkhaven. De Groothoofdspoort, voornaamste stadspoort en in het verleden de belangrijkste aanlegplaats voor schepen, bepaalt met de Grote Kerk het stadsgezicht vanaf het water. Dat hebben we in een rondvaart duidelijk kunnen zien. Oude Maas, Beneden Merwede en Noord stromen bij Dordrecht samen op het drukst bevaren rivierenkruispunt van Europa. Het is een plek die nooit verveelt, al vroeg ik mij in eerste instantie af ‘hoezo drukst bevaren?’. Pas toen wij op ons gemak voor het raam van ons appartement plaatsnamen, ontdekten we de continue rij van schepen die van links en rechts, van boven en beneden langsvoeren. Schepen in alle mogelijke uitvoeringen, kleine en grote, vrachtvaarders en cruise-boten, loodsen en politieboten, zeil- en motorboten. Het voortdurend klotsende water brengt een uiterst relaxte sfeer tot stand.

Om bij onze start te beginnen: we kwamen met een andere vervoerder dan NS vanuit perron 15 op station Dordrecht na drie minuten sporen op station Dordrecht Stadspoort aan. Verademende rust en stilte vielen over ons heen, slechts de schreeuw van een collega wandelaarster uit Bergen (NH) naar haar vriendin uit Acquoy (Betuwe) op het perron aan overzijde doorbrak de geluidsbarrière. Op onderlinge afspraak maakte ook dat duo gebruik van de route van NS-wandeling Dordrecht. Goeder gewoonte begonnen wij met het uitzien naar een kopje koffie. Tot ons genoegen vertoonde ‘Café Boekmans’ zich meteen onder handbereik, een plek waar echte boeken in alle hoeken en gaten uitpuilden. Culturele cappuccino dus, tegen een aangenaam, onverwacht zacht prijsje. 

Het damesduo ontglipte ons niet. In hun duet leken onze beide voorgangsters minder rappe voetgangers dan wij. Op afstand vormden zij een kleurrijk richtsnoer met opvallende jacks, de een knalrood, de ander felgeel. Na een half uur drentelen over onder meer een grasdijk en langs het water van het Wantij haalden wij hen bij ‘Villa Augustus’ bijna in. Of zij op deze bijzondere plek de nacht hebben doorgebracht, zijn wij niet te weten gekomen. Gezien hebben we deze collega’s niet meer, terwijl we toch even in en op het voormalig waterleidingterrein van Dordrecht een ommetje maakten. In de 19e-eeuwse watertoren zijn hotelkamers ingericht, rondom ligt een tuin van anderhalve hectare met boomgaard, moestuin en citroenbomenkas. Mochten de beide dames aan de Kromme Zandweg een kamer hebben besproken, konden zij over de polders uitkijken.

(wordt vervolgd)

Foto’s

1 Reactie

  1. Marijke:
    24 mei 2019
    Geluidsbarrière doorbrekende dames achter, voor en naast jullie: apart. Niet echt Dordts, vele schepen vanuit jullie appartementsraam zien lijkt er meer op. Heerlijk anders 'wonen' dan op het thuisfront, moet als Vakantie voelen! En dat weertje van nu erbij....kan niet meer stuk, toch?